Syberiada polska. Nostalgiczna podróż do kraju przodków
Wielu z nich jechało tu nieustannie prawie sześć dni. Wielu spędziło mnóstwo godzin by móc otrzymać wizę wjazdową. Dla wielu jest to podróż życia, podróż do krainy rodzinnych przekazów, tęsknych opowieści. Dla wielu jest to po prostu spełnienie największego marzenia. Potomkowie Sybiraków odwiedzili kraj swych ojców, krainę znaną tylko z rodzinnych opowieści.
Począwszy od początku XIX wieku karą za różne przewinienia Polaków wobec państwa rosyjskiego było wysiedlenie z ojczystej ziemi i zesłanie na słabo zaludnione rubieże ogromnego państwa. W łagodniejszej wersji przesiedleńcy byli zsyłani na południowe tereny Imperium, gdzie klimat był dość łagodny, a warunki życia i pracy w miarę dobre. Problem pojawiał się kiedy miejscem przeznaczenia miała być Syberia. Uciążliwe zimno, brak żyznych gleb pod rolnictwo, słabo zaludnione tereny, tysiące kilometrów od Polski to realia nowego domu tysięcy Polaków. Nieprzebyta syberyjska tajga oraz dokuczliwy mróz były naturalnymi więziennymi murami, które uniemożliwiały rodakom powrót do ojczyzny. Mijały lata, przesiedleńcy pozakładali rodziny, doczekali się dzieci, wnuków, prawnuków, niegościnna wroga ziemia stała się ich nowym domem, jednakże nie zapomnieli o swoim pochodzeniu, o Polsce, rodzimej tradycji i kulturze. Wiele rodzin mieszka tam już od kilku pokoleń, ale jak sami mówią, mają dwie ojczyzny – Syberię i Polskę.
Dzięki staraniom Stowarzyszenia Wschód-Zachód kolejny już raz potomkowie dawnych zesłańców mają szansę odwiedzić kraj swych przodków. W poniedziałek 8 sierpnia goście zawitali do Starostwa Powiatowego w Płocku, gdzie przy kawie i ciastku spotkali się ze Starostą Płockim Mariuszem Bieńkiem oraz Wicestarostą Iwoną Sierocką.
– Jesteśmy bardzo szczęśliwi, że możemy dziś, razem z Panią Wicestarostą Iwoną Sierocką oraz z Panią Dyrektor Karoliną Koper przyjmować Państwa na gościnnej ziemi płockiej. – witał zebranych Starosta Mariusz Bieniek – to dla nas zaszczyt, że możemy siedzieć przy jednym stole z potomkami osób, którzy w obronie polskości ponieśli tak srogą karę, jaką było zesłanie. – Następnie opowiedział o powiecie płockim – Powiat płocki ma 15 gmin. Gminy lewobrzeżne z racji swoich walorów przyrodniczych skupiają się głównie na turystyce. Gminy prawobrzeżne na południowym wschodzie powiatu zajmują się głównie uprawą warzyw i owoców, np. truskawek. W gminach północno-zachodnich dominuje uprawa zbóż. Powiat płocki jak i cały subregion płocki w porównaniu z resztą kraju prosperuje dość prężnie. Maszyną napędzającą nasz region jest największa polska firma PKN ORLEN, którego kominy widzimy przez okno. Mamy dość małe bezrobocie, zarobki w porównaniu z resztą kraju oscylują na całkiem wysokim poziomie.
Prezes Stowarzyszenia Wschód-Zachód Zbigniew Dymek pokrótce opowiedział o przybyłych – Tam siedzi pani Helena, to ta pani z taką smutną miną. Jest córką profesora Sobańskiego, bardzo znanego na Syberii naukowca, który opisał w swoich dziełach faunę i florę Syberii. Obok siedzi nasza amazonka, mówię o niej amazonka, ponieważ pasjonuje się jeździectwem. A to jest pan, potomek powstańca styczniowego, polskiego szlachcica, który za udział w powstaniu został skazany na zesłanie. Każdy z naszych gości ma swoją indywidualną historię, ale łączy ich jedno, miłość i tęsknota do Polski. Wielu z obecnych marzy, by móc wrócić i zamieszkać w kraju swoich przodków.
Starosta Płocki zapewnił, że jeżeli ktokolwiek podejmie tę ważną decyzję o powrocie, to Powiat Płocki z wielką przyjemnością przyjmie nowych mieszkańców. – Zostawmy kontakty do siebie, jeżeli ktokolwiek z Państwa podejmie tę jakże ważną decyzję o przyjeździe do Polski, to my postaramy się Wam pomóc w ramach naszych możliwości jako samorządu terytorialnego. Postaramy się, aby zapewnić Wam godny start w tej nowej rzeczywistości.
Przedstawiciele poszczególnych grup opowiedzieli o życiu na Syberii, o Polakach tam żyjących, realiach, przyrodzie, kilka kobiet spontanicznie zaśpiewało ułożoną przez siebie piosenkę, której tematem przewodnim były dwie ojczyzny – Polska i Syberia. Każda z grup ponadto miała dla Starosty mały upominek. Starosta wraz z Wicestarostą odwzajemnili się tym samych.
